کمربند ×

کمربندت بسته بود ؟

بله جناب سروان

راست می گه ، شلوار که می پوشه ، کمربند می بنده !

سلمونی!

می تونم صورت بچه مو بشورم ؟ بفرمایین دخترک پنج ساله می گه : صورت من تمیزه ! فک کنم از صورت من ترسیده بود ! مکان : سلمونی محل !

نمی دونم بازم کی بیام !‌از خودتون بگین ‍!

نویسنده :‌تاریخ شفاهی اسبق - مریخی اسبق (‌که همراه با ونوسی می نوشتم ) و مینیمم ( کمترین ) - یا همون قرار وبلاگی

از وقتی وبلاگ نویسیو شروع کردم ؛ وقتی که صبح و شب تو اینترنت بودم ؛ خیلی گذشته . دانشجویی و بیکاری  باعث می شد وقت آزاد زیاد داشته باشم . الان صبح تا شب سر کارم . شب ها هم تو خونه فعلا کامپیوتری در دسترس ندارم . این رویه مدتیه ادامه داره و من خیلی از وبلاگایی که سر می زدم رو مدتهاست نرفتم و نمی دونم نویسنده هاش کجان !‌ چی کار می کنن ؟ طلاق گرفتن ؟ ازدواج کردن ؟ بچه دار شدن ؟ ایرانن یا خارج ؟
در هر حال اون زمان که وقت آزاد داشتیم ؛ می شستیم همه اش واسه خودمون فلسفه بافی می کردیم و راجع به همه چی نظر می دادیم . حالاش تو کار خدا و خودمون موندیم ؛ اما وقت نداریم بهش فک کنیم !

ازتون می خوام اگه قبلا باهام رفت و آمد داشتین ( وبلاگی ) واسم بنویسین الان چی کاره این ؛ کجایین ؛‌ چی کارا می کنین ؟! و خوب ؛ من به نوعی خودم نمی تونم این سوالو جواب بدم ! اینه که اصرار نکنین .

سال نو مبارک ؛ ایام به کام ؛ زیاده عرضی نیست ؛ ارزی هم نیست ؛‌ ریال دروغ چرا یه کم هست !
‌

و من چه می دانم ؟ فقط می خوام یه سری دری ور رو بریزم روی این کی برد . حالم از خودم به هم می خوره که اینجوری شدم ، اراده ای که می خواستم رو نتونستم روی خودم و زندگیم اعمال کنم ، نمی دونم چی دوس دارم ، چی ارزش سعی و تلاش واسه رسیدن بهش رو داره !؟

و ما ظاهرا برای رفتنیم ، نه برای ماندن .

به وبلاگی سر می زنم که مدتهاست سر نزده ام ، ظاهرا بیشتر از یک سال است که به روز نشده ، چه قدر لینک دارد ، به لینکهایش نگاه می اندازم ، چه قدر وبلاگ آشنا ، چرا مدتهاست به اینها سر نزده ام ، یکیشان را که خیلی می رفتم باز می کنم ، خدایا ! پنج سال است که به روز نشده !

می گویند بهترین نعمتی که خدا به انسان داده فراموشی است ، چه قدر وبلاگ می خواندم که یادم نیست چه می نوشتند ! حتی چه قدر خبر در همین دو سه ساعت اخیر خواندم که یادم نیست چه بوده اند ، شاید فردا ، یک ماه دیگر ، یا ساری دیگر ، باز وبلاگی را بخوانم که امروز باز کرده ام و مطالب به روز شده اش را دیده ام!

- چه قدر شد ؟
- 250 تومن .
پول رو بهش می دم .
- قابل نداره داداش .
 نگاش می کنم ، یادش به خیر ، یه زمانی یه قیافه ای با یه همچین سنی ، بهم می گفت عمو !

اگه بود ، کاغذی می نوشتم

اگه بود کاغذی ، می نوشتم

حالا که کسی نیست  که واسش بنویسم و کاغذی هم نیست که واسه ی اون شخصی که نیست بنویسم ، ...چی کار کنم؟!

می نویسم پس کجام !؟
- روزنامه می خرم ، می رم بانک،   میام بیرون ، می رم یه بانک دیگه ، نوبت می گیرم ، می خوام روزنامه بخونم ، وای یه صفحه اش نیس ! تا بانک اول رو زمین رو نگاه می کنم . روزنامه وسط خیابون رو زمین افتاده ، جای چرخ چن تا ماشین هم روشه ، اما کسی ورش نداشته !

-برمی گردم بانک دوم و دوباره نوبت می گیرم. کارم که تموم شد ، میام بیرون ، یه مسیری رو راه می رم ، وای موبایلم کو ؟! بر می گردم بانک و از کنار باجه موبایلم رو ور می دارم ، کسی نگاهش هم نکرده !

- می رم چن تا دفتر بگیرم ، وای اینجا کجاس ؟ من که  باز اومدم دم بانک ! مسیرمو به لوازم التحریر فروشی تغییر می دم.

- کلیدم رو روی میز جا گذاشتم !

- عاشق نشدم ، فکر کنم پیر هم نشدم ، شاید هم این عدم تعادل ، اثر ریش زدنمه .

نوروزی بود که اولش هیجان داشت و آخرش مثل همه ی نوروز ها فکر می کردی چرا گذشت و چگونه انقدر زود ؟

سفر به مشهد

دو قدم مانده به صبح ؛

ایستگاه
پیرزن می گوید دیروز عصر از شهر پرند آمده و شب تا صبح در ایستگاه مانده تا صبح با قطار به مشهد برود .

در قطار پردیس ؛ تهران - مشهد . ردیفهای صندلی ؛ روبروی هم ؛ با بالشتکی کوجک ؛ تکیه داده به هریک از صندلیها.

میزهایی چوبی ؛ برخی دو به دو کنار هم و برخی چهارتایی روبه روی هم .

 ما در صندلیهای دسته ی دوم نشسته ایم. من و بابا ؛ مامان بزرگ و مامان .

خانمی در سمت چپ ؛ ویژه نامه ی نوروز 87 می خواند  ؛ قطارها از کنارمان رد می شوند . راه می افتیم ؛ پیرمرد سمت چپ ؛ گیم را از دست نوه اش گرفته و مشغول بازی است .

زن سمت چپ دارد از این جدول های عددی نه خانه ای حل می کند . جنگ به نفع نوه مغلوبه شده و گیم را از دست پدربزرگ می گیرد.

چهار موبایلمان را  به ردیف روی چهار بلیطمان می گذارم؛ هر موبایل روی یک بلیط ؛ شکر؛ دیگر هیچکدام گم نمی شوند!

- سلام ؛ صبح به خیر ؛ بلیطهایتان لطفا ؛ شما هم مشهد پیاده می شید ؟

خانم سمت چپ به پدربزرگ : 20 هزار تا اومدم ؛ نمیام دیگه ! و گیم را به پدربزرگ پس می دهد !

من در ذهن خودم به پیرمرد بغل دستی : " حالا که شما دارید جدول توی مجله رو حل می کنید ؛ بقیه ی صفحاتش رو بدید من حل کنم ! "

روی مانیتوری که در قطار فیلم پخش می کند: آقاجون می خوای فیلم بگذاری بگذار ؛ منتها حواست باشه قبل از اینکه اینتر بزنی ؛ مانیتور رو روشن نکنی تا اسم فولدراه بیاد روی مانیتور

فیلم آموزشی نحوه استفاده از امکانات قطار را نشان می دهد : - نحوه ی استفاده از میز پوشک بچه ؛ قطار دارای سرویش بهداشتی ایرانی و فرنگی می باشد ؛ برای تخلیه توالت ؛ دکمه فلاش تانک را فشار دهید !

من مانده ام آخر این همه شن و ماسه را ول کرده اند و روی ساختمان خاکی رنگ نوشته اند : ایستگاه کویر !

فیلم ؛ خادمهای امام رضا رو در حالی که چادر غبار روبی دستشونه و توی یک صف ایستاده اند نشون می ده ؛ و آهنگ رژه همزمان پخش می شه !

صدا : " من اگر نذری دارم ؛ حتما دفتر نذوراتی هم هست تا نذوراتم را آنجا بگذارم . " تصویر : دختری دو سه ساله با لباس نارنجی رنگ خود در بغال بابا ؛ در حال پول دادن.

- تیتراژ : کارگردانی : کار گروهی - این کار گروهی رو کی می شناسه کیه ؟ می خوام فیلمای دیگه ای که ساخته رو ببینم . نمی دونین چه فیلمهای دیگه ای رو کارگردانی کرده ؟

صبحانه را داده اند و هنوز چای سرو نشده . - صدای مهماندار در راهروی قطار طنین انداز می شود : کسی خواست ؛ شیرکاکائو هم هست ؛ دانه ای سیصد تومان !

- تنها سالی است که ظاهرا در سفر مشهد ؛ دوربین به همراه نداریم ؛ اگر داشتیم شاید این همه نمی نوشتم ! ای خدا ؛ اینجا هر سال هفت سینش اینقدر قشنگ نبود ؛ حالا که من دوربین ندارم ..!؟

- شب ؛ شام ؛ نماز مغرب و عشا را در حرم خواندم ؛ باد سردی می آمد. به هتل برمی گردم ؛ ظاهرا آقای ... شیفت حرم است ؛ می خواهیم بعد از شام برویم باب ال... ببینیمش .

- فلفل و سماق را روی دستمال کاغذی می ریزم ؛ بعد نمک را پیدا می کنم و با دستمال نمکی شده ! قاشق و چنگال را پاک و استریلیزه می کنم !

سوپ ؛ سالاد ؛ کباب ؛ می خواهم لاغر هم بشوم ! همون دستمالی که باهاش عینکمو پاک کردم ؛ ور می دارم تا بینیم رو پاک کنم ؛ ها ها هاپچه .. ! اوخ نه ؛ فلفلی بود !ژژ

نمی دونم تاثیر باد سرد توی حرم موقع نماز بود یا فلفل ؛ که منو 24 ساعت به تخت چسبوند ؛ الان بهترم .

آقای ... آمد دنبالمان و کمی در شهر چرخیدیم ؛ ظاهرا سرما خوردگی در شهر مسری است :
- الان خانمتان مریضه مادر خانم بنده هم خسته اند ؛ ما رو بگذارید هتل ؛ دیگه منزل مزاحمتان نمی شیم .
- نه ؛ پس می ریم خونه ی اون خانمم !!!
- آخه بچه ی خودمم سرما خورده
- اون که می گین رفته حرم و سرما خورده ؛ آقا خودش مریضش کرده ؛ خودشم خوبش می کنه !!!

- سلام ؛ روزتون بخیر ؛ سال نوتون مبارک ؛ امیدوارم برای شما و خونواده سال خوبی باشه .
- ...
- بله همچنین برای شما . عذر می خوام ؛ آقای ... هستن ؟
- اشتباه گرفتین ...!!!